Een reis naar de smelter: de productie van email

Emaille heeft een glazig karakter dat mensen in de oudheid fascineerde en sieradenproductie stimuleerde. Het is gemaakt door een smeltproces van anorganische grondstoffen, die worden toegepast op een meestal metallische drager. De oude Mycenaeërs hebben al rond 1800 voor Christus geëmailleerd. Gouden platen, de moderne man gebruikt het materiaal voor badkuipen en potten. Hoe werkt de productie van glazuur?

Email heeft altijd een koerier nodig

De meest metalen drager is essentieel voor het glazuur, het stabiliseert het fragiele materiaal. Gouden, zilveren en koperen dragers worden gebruikt in de sieradenproductie, maar soms wordt ook glas gebruikt.

Huishoudelijke artikelen zoals badkuip, gootsteen en kookgerei zijn meestal gemaakt van geëmailleerd koolstofarm staal, maar soms hebben ze ook een aluminium kern.

Waar komt het woord email vandaan?

Zelfs de naam van dit materiaal geeft ons een indicatie van het productieproces: het is afgeleid van het Oudhoogduitse woord smelzan, wat 'smelten' betekent. In het Frans betekent émail "smelten" of "glazuren".

De productie van email

Dat emaille-achtige glas ontstaat door een smeltproces ligt voor de hand. Voor dit doel gebruikt de fabrikant anorganische grondstoffen, gemengd met verschillende oxiden. De oxiden veroorzaken verschillende eigenschappen van het eindproduct. De grondstoffen in detail in de gebruikelijke hoeveelheid:

  • 34% Borax
  • 28% veldspaat
  • 20% kwartszand
  • 6% soda
  • 5% vloeispaat
  • Oxiden van mangaan, nikkel, kobalt en andere stoffen

Deze grondstoffen worden met elkaar vermengd en tot meer dan 1000 graden verwarmd in een zogenaamde roterende oven om het materiaal tijdens het smeltproces in beweging te houden. Wanneer een hete, homogene massa is gevormd, komt de smelt uit de oven rechtstreeks in een koudwaterbad.

Het materiaal stolt abrupt en breekt. Het resultaat is kristalheldere emailkorrels, die slechts ongeveer 2 mm groot zijn. Deze granen worden emailfritten genoemd, ze komen in verdere verwerking.

Wat gebeurt er met de glazuurfrites?

De glazuurfritten worden vervolgens gemalen en gemengd met kwartspoeder en klei. Na toevoeging van water glazuurschijfjes maken met een korrelgrootte van ongeveer een vijfde millimeter.

De glazuurproducent bereidt nu de drager voor en brengt de geëmailleerde suspensie aan, die eerst wordt gedroogd en vervolgens wordt gebakken tussen 840 en 900 graden. Door deze verbranding wordt het glazuur de glasachtige laag, zoals we die kennen uit ons dagelijks leven.

In de regel bestaan ​​onze alledaagse objecten uit een basislaag en een emaille toplaag. De onderste laag dient om aan het metaal te hechten, de bovenste heeft de gewenste eigenschappen voor het voorwerp in termen van optica en duurzaamheid.

Nu weten we hoe glazuur is gemaakt. Hoe kan het materiaal worden gerepareerd wanneer het breekt? Lees het tweede deel van onze email-serie!

Tips & Tricks

Als uw emailbad slecht is vervuild, gebruik dan geen schuurmiddelen en scherpe reinigingsmiddelen Het materiaal ziet er erg stevig uit, maar kan snel worden beschadigd. We raden aan te weken met reinigingsmiddelen en nabehandeling met glansspoelmiddel.

Video Board: Best Speech You Will Ever Hear - Gary Yourofsky